سوز دل
۴ ماه پیش
۰۴:۲۸ قبل از ظهر

سوز دل

«سوز دلی دارم که می گیرد قرارت را»

از کتاب «منم که می‌گذری» / انتشارات فصل پنجم

سوز دلی دارم که می گیرد قرارت را

شاید به این پاییز بسپاری بهارت را

 

بوی تو در پیراهنم جا مانده می ترسم

یک هرزه باد از من بگیرد یادگارت را

 

آیینه، شد صد تکه اما باز هر تکه

از یک دریچه رنگ زد نقش و نگارت را

 

مجنون تر از بیدند و میلرزند بی لیلا

بر شانه ها بگذار چشم اشکبارت را

 

این افتخار است ای پلنگ ماده! بی خود نیست

روی بلندی می بری نعش شکارت را

 

هرجا که بنشینی نسیمی نامه بر دارم

اندازه یک غصه خالی کن کنارت را

 

جا می گذاری مادیان ها را و می تازی

گاهی فقط از دورها خط غبارت را

 

تو تشنه خونی، گلویم تشنه زخم است

پایان دهیم این بار؛ من حرفم، تو کارت را

 

 

مهدی فرجی

اشعار

دیدگاه ها


استاد شما فوق العاده ای ، من یکی از بزرگترین آرزوهام شاگردی کردن محضر شماست.

جناب فرجی سلام

این شعر برا مجموعه میخانه بی خواب نیست، به گمانم...

یادمه در میخانه ندیدمش

خدا جان ...؛
در خلقت بعضی ها ؛ سنگ تمام گذاشته ای .
سایه شان کم نشود از روزگارمان .
بسیار روان و زیبا

آدمو جر میدین انصافا...
خیلی خوب بود. احسنت.
دوس دارم شعراتونو./